Postings 1 tot 5 van 5
Al lang koesterde ik de wens om eens een rondje Baltische zee te maken. Dit moest dan in mijn eentje gebeuren omdat ik dat mijn vrouw niet wil aandoen om 7000km achterop te zitten in 2 weken tijd...
Dit jaar diende de mogelijkheid zich aan. Want er moest ook nog ruimte zijn om samen met mijn vrouw een fijne zomervakantie te hebben.
Het initiële plan om via Polen, Litouwen, Letland en Estland te rijden heb ik laten varen omdat in Polen er de nodige gebieden last hadden van hoog water én omdat het reizen door die landen niet opschiet.
Op 2 Juni vertrok ik vanaf huis. Het doel van die dag was om Zweden te halen. Via het Duitse Puttgarden met de veerboot naar het Deense Rødby (€42), er zouden nog vele veerdiensten volgen...
Als je via Denemarken naar Zweden wilt zul je nog een keer een plas water moeten oversteken. Ik koos voor de Sontbrug die Kopenhagen en Malmö met elkaar verbind. De eerste overnachting, zoals gepland, was in Örkeljunga (S). Aangezien het een aangename
3 Juni zou ik een aanzienlijk kortere dagettape afleggen. Voor die avond had ik namelijk geboekt voor de nachtboot van Stockholm naar Turku (Finland). Om een uur of 2 kwam ik aan in hartje Stockholm, nog op tijd om daar een zogenaamde "dagens lunch" te pakken. Voor de mensen die dat niet kennen, dat is een soort dagmenu voor vaak minder dan €10. Salade, hoofdgerecht, koffie of thee erna. Gelimiteerd meestal tussen 1100 en 1430. Een goede reden om in dat land 's middags warm te eten!
De veerboot naar Finland is er een van het type varend Étap hotel (franse hotelketen). Ik lag op dek 8 van de 10. De reis zou 12 uren duren, een goede gelegenheid om te slapen en 's morgens weer fit verder te rijden, km stand
4 Juni: Ik maakte echter de fout door weer dezelfde kleding aan te trekken als de dag ervoor. Aan het eind van die dag zou ik namelijk overnachten in Fins Lapland. De temperatuur zakte, al verder naar het noorden rijdend, naar een graad of 8. Daarbij begon het ook nog flink te hozen. Vandaar dat ik mezelf heb getrakteerd op een kamer net ten zuiden van Pello (FIN), was niet al te duur, € 20. Had die dag ook behoorlijk meters gemaakt,
5 Juni: Vanaf die dag begon ook het "grote genieten", tot die tijd was het landschap redelijk saai: berken en dennen. Als je meer naar het noorden van Scandinavië komt zie je de vegetatie geleidelijk veranderen. De berkenbomen beginnen meer struiken te worden en het word ook steeds rustiger op de wegen. Met een zekere regelmaat zie je rendieren. Op een gegeven moment zag ik er weer een stel. Gelijk de snelheid aanpassen. In plaats van het zijterrein in te vluchten besloten ze een paar honderd meter voor me uit te rennen op de weg. Het weer was nog steeds niet je van het. Van tijd tot tijd vielen er zelfs winterse buien en de thermometer liet waarden zien van rond de
Aangekomen op Andenes (het meest noodoostelijkste puntje van het schiereiland Vesterålen) begon het ook weer tijd te worden om me zorgen te maken over de nachtrust. Aangezien het een graad of 8 was hoopte ik op een camping een betaalbare hut te vinden. Dat viel tegen, meer dan € 80. Op het campinggedeelte, waar niemand stond, stond een bordje dat tot 15 Juni het sanitairgebouw gesloten zou zijn. Ondanks alles heb ik toch hier mijn tentje opgezet. Toch wel warm gelegen in mijn Ajungilak slaapzak, km stand 2850.
6 Juni: Vesterålen en de Lofoten hebben een prachtige kust, witte stranden en turkoois gekleurd zeewater. Je waant je op een Caribische eiland, totdat je denkt om te voelen hoe warm het water is, kkkkkkkoud! En dan zeggen ze dat de warme golfstroom hierlangs loopt, 's winters vriezen de havens tenminste niet dicht hier. Erg typerend voor deze eilandengroep zijn de bergen die uit de oceaan lijken op te rijzen. Omdat ik hier al eerder ben geweest in het verleden én omdat het weer nogal onbestendig was, heb ik de veerboot genomen van 1400 uur van Moskenes (zuidwestelijke punt van de Lofoten) naar Bodø. Dit was 3 1/2 uur varen. Niet ver voorbij Bodø heb ik weer een kamer genomen, km stand 3240.
7 Juni: Had ik de afgelopen dagen al een paar parels gehad, nu kreeg ik een parelsnoer in de vorm van de Riksväg 17 (http://www.rv17.no), de kustweg van Bodø naar Steinkjer (in de buurt van Trondheim). Ik had hiervoor 2 dagen uitgetrokken. Dit heeft met name te maken met de vele veerboten die moeten worden genomen,
Het is zeker de moeite waard. Veel mensen die "naar het noorden" gaan nemen de E6, de hoofdweg die van noord naar zuid loopt. De RV17 kost wel meer tijd, landschappelijk krijg je er zeker wat voor terug. 's Avond heb ik op een camping mijn tent weer opgezet. Om een uur of 8 kwam er nog een Italiaanse motorrijder op een BMW GSA het terrein oprollen. Gelijk een praatje gemaakt. Toen hij me voorstelde om een hut te delen heb ik gelijk ja gezegd, tentje weer opgevouwen. Hij heette Gianni. Op zijn helm zag ik stickers van het vergane Italiaanse motormerk Rumi. Ik vroeg hem: "wil je een Rumi of heb je er 1?" Hij antwoorde me: "Ik bén Rumi". Blijkt zijn opa de oprichter te zijn van dit bijzondere motorfietsmerk! (http://nl.wikipedia.org/wiki/Rumi_%28motorfiets%29) Km stand 3600.
8 Juni: Die dag erna zijn we samen opgereden. Hij maakte echter nóg langere dagetappes en aan het eind van de middag scheidden onze wegen. In de buurt van Kristiansund heb ik het tentje weer opgezet. Km stand 4150.
9 Juni: In die regio ligt ook de Atlanterhavsveien (Atlantic road) http://www.theatlanticroad.com/gallery.asp, een practige weg die lijkt, zoals de naam al zegt, dwars door de zee te lopen. Waaide zowat van de brug af daar, maar het was de moeite waard! Op de zoveelste veerboot trof ik 2 Zweedse motorrijders, Kent en Jan-Gunnar. Samen met hen heb ik de Trollstigen beklommen, de motoren deden het werk (http://nl.wikipedia.org/wiki/Trollstigen). Ik vind dit één van de mooiste passen die Europa rijk is, niet vanwege de grote hoeveelheid haarspeldbochten maar vanwege het prachtige landschap. Mijn einddoel voor die dag was Geiranger. Geiranger staan op de werelderfgoedlijst vanwege het unieke fjordenlandschap. http://nl.wikipedia.org/wiki/Geiranger Daar heb ik ook afscheid genomen van de Zweden, zij gingen nog een stuk verder. Kent nodigde me nog uit om bij hem thuis te overnachten als ik nog in de buurt kwam. Kijk, dát zijn nou Scandinaviërs, ze kennen je nog nauwelijks en vervolgens mag je bij ze over de vloer komen! Hoe meer ik naar het zuiden kwam des te aangenamer werden de temperaturen. In Geiranger de
10 Juni: Via het nationale park Jotunheimen wilde ik vandaag aankomen in Sogndal. Het park ligt op een hoogte tussen de 1000 en 1400m en ik reed daar dan ook volop tussen de sneeuw, de wegen waren goed (droog) en reed op een gegeven moment langs de skilift die in bedrijf was.
Ook dit is een echte aanrader. Het is de Rv 55 tussen Lom en Sogndal. http://nl.wikipedia.org/wiki/Jotunheimen. In Sogndal was het gelukkig warmer dan in het gebergte,
11 Juni: Vrij snel moest ik de veerboot pakken om de Sognfjord over te steken. Ook hier maakte ik kennis met een motorrijder die, net als ik, onderweg was naar Oslo. Holger, een Noor normaal werkzaam op een boorplatform. Halverwege trakteerde hij me op een warme maaltijd. Ruim voor Oslo begon het weer onafgebroken te regenen en besloot ik Oslo voorbij te rijden waar ik eerst Holger heb bedankt voor zijn gezelschap. Ik heb Kent gebeld en van zijn aanbod gebruik gemaakt om bij hem thuis te overnachten, aardige jongens die Scandinaviërs. Zelf was hij net pas thuis aangekomen. Heeft daar, tussen Göteborg (S) en Oslo, samen met zijn vrouw Ewa een pracht van een bungalow op een heuvel met een schitterend uitzicht over de zee. Km stand 5450.
12 Juni: 's Nachts, ondanks dat het me aan niets ontbrak, toch niet zo best geslapen omdat het buiten hard was gaan waaien. Na een goed Zweeds ontbijt ben ik daar op tijd vertrokken met als doel die avond weer in ons eigen bedje te liggen. Die westenwind bleef stevig waaien en had daar aardig mee te kampen. Dat was voor mij ook de reden dat ik niet, zoals op de heenreis, de Sontbrug nam maar de veerboot Helsingborg (S) - Helsinggor (DK). Daarna de laatste veerboot Rødby - Puttgarden van de trip en 's avonds om 2045 weer thuis. Km stand 6500.
Ik kijk terug op een geslaagde trip, leuke mensen ontmoet, het had in het noorden wat minder koel mogen wezen. Maar ja, je kunt niet alles hebben zal ik maar zeggen.
Om de foto's "full size" te bewonderen zonder in deze pagina naar rechts te hoeven scrollen: klik
Wat wel prettig zou zijn bij de foto's is om ze maximaal 600 breed te houden, dat kan bij het toevoegen, zal ik dat even doen, of wil je dat zelf uitvogelen, want op kleine schermpjes zie je nu maar een kwart van die prachtplaten. ?
@Sylvia: Graag gedaan. @Ernst: Ik heb ze nu op 800 (bij nader inzien toch maar 600) breed gezet. Voor de kleinere schermen kan men klikken op de diashow
Zal nog een keer een kaartje toevoegen met de route, zodat het een en ander wat tastbaarder wordt.
Dat is inderdaad stukken beter, heb nog een al wat ouder laptopje, en moest veel scrollen, en zo'n slideshow is leuk, maar ik lees ook graag het verhaal erbij :-)
Grappig trouwens dat je ook de Trollstigen en Geiranger gedaan hebt, al zijn dat wel de plekken om te doen natuurlijk.
1 tot 5 van 5
